وبلاگ
عفونت گوش میانی
اوتیت مدیا (otitis media) عفونت گوش میانی است. باعث التهاب (قرمزی و تورم) و تجمع مایع در پشت پرده گوش می شود.هر کسی ممکن است به عفونت گوش میانی مبتلا شود، اما این عفونت در کودکان خردسال شایعتر است.شما همیشه نیازی به مراجعه به پزشک عمومی ندارید زیرا اکثر عفونت های گوش خود به خود در عرض 3 تا 5 روز بهبود می یابند. ما در این مطلب از سایت سمعک پلاس به بررسی عفونت گوش میانی می پردازیم با ما همراه باشید.
حقایقی در مورد اوتیت مدیا
از هر 4 کودک، 3 کودک تا سن 3 سالگی حداقل یک بار دچار عفونت گوش میانی می شوند.
اوتیت میانی می تواند بزرگسالان را نیز تحت تاثیر قرار دهد، اگرچه این بیماری در درجه اول در کودکان رخ می دهد.
علائم عفونت گوش میانی
علائم اصلی عفونت گوش میانی عبارتند از:
- گوش درد
- درجه حرارت بالا (تب)
- مریض شدن
- کمبود انرژی
- کم شنوایی خفیف – اگر گوش میانی با مایع پر شود
در برخی موارد ممکن است سوراخی در پرده گوش ایجاد شود (پرده گوش سوراخ شده) و چرک از گوش خارج شود. گوش درد که ناشی از تجمع مایعی است که پرده گوش را کشیده است، سپس برطرف می شود.
علائم عفونت گوش میانی در کودکان خردسال
کودکان خردسال و نوزادان مبتلا به عفونت گوش نیز ممکن است:
- گوش خود را بمالند یا بکشند
- به برخی صداها واکنش نشان ندهند
- تحریک پذیر یا بی قرار باشد
- بی اشتها شوند
- تعادل خود را از دست بدهند
پیشنهاد ویژه: مناسب ترین قیمت سمعک گوش در سمعک پلاس
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید:
شما یا فرزندتان موارد زیر را دارید
- علائمی که در عرض 2 یا 3 روز بهبود نیافته است
- درد زیاد
- ترشح چرک یا مایع از گوش
- یک بیماری زمینه ای، مانند فیبروز کیستیک یا بیماری مادرزادی قلبی، که می تواند عوارض را بیشتر کند.
درمان عفونت گوش میانی
اکثر عفونت های گوش طی 3 تا 5 روز خود به خود بهبود می یابند و نیازی به درمان خاصی ندارند.
در صورت نیاز می توان از پاراستامول یا ایبوپروفن برای تسکین درد و درجه حرارت بالا استفاده کرد. همیشه بروشور همراه دارو را قبل از مصرف بخوانید. دستورالعمل های دوز توصیه شده را دنبال کنید. اگر مطمئن نیستید که کدام درمان برای شما یا فرزندتان مناسب است، برای مشاوره با یک داروساز صحبت کنید. قرار دادن یک پارچه گرم روی گوش آسیب دیده نیز ممکن است به تسکین درد کمک کند.
آنتی بیوتیک ها معمولا برای درمان عفونت گوش میانی استفاده نمی شوند مگر در موارد خاص که نیاز به دارو باشد. درمان خاص اوتیت میانی توسط ارائه دهنده پزشک کودک شما بر اساس موارد زیر تعیین می شود:
- سن، سلامت کلی و سابقه پزشکی کودک شما
- تحمل فرزند شما برای داروها، رویه ها یا درمان های خاص
- انتظارات برای سیر شرایط
- نظر یا ترجیح شما
- درمان ممکن است شامل موارد زیر نیز باشد:
- داروی آنتی بیوتیک از طریق دهان یا قطره گوش
- دارو (درد و تب)
- صرفا فالو آپ کردن
- ترکیبی از موارد بالا
اگر مایع برای بیش از سه ماه در گوش(ها) باقی بماند، و عفونت حتی با استفاده از آنتی بیوتیک ها به عود مجدد ادامه دهد، ممکن است پزشک کودک شما توصیه کند که لوله های کوچکی در گوش(ها) قرار داده شود. این روش جراحی که میرینگوتومی نام دارد، شامل ایجاد یک سوراخ کوچک در پرده گوش برای تخلیه مایع و کاهش فشار از گوش میانی است. یک لوله کوچک در دهانه پرده گوش قرار داده می شود تا گوش میانی تهویه شود و از تجمع مایع جلوگیری شود. شنوایی کودک پس از تخلیه مایع بازیابی می شود. لوله ها معمولاً پس از 6 تا 12 ماه خود به خود می ریزند.
جراح کودک شما همچنین ممکن است حذف آدنوئیدها (بافت لنفاوی واقع در فضای بالای سقف نرم دهان که نازوفارنکس نیز نامیده می شود) را در صورت عفونت توصیه کند. نشان داده شده است که برداشتن آدنوئیدها به برخی از کودکان مبتلا به اوتیت میانی کمک می کند.
درمان به نوع اوتیت میانی بستگی دارد. در مورد گزینه های درمانی پزشک کودک خود مشورت کنید
علت عفونت گوش میانی چیست؟
عفونت گوش میانی معمولاً در نتیجه عملکرد نادرست شیپور استاش است، (کانالی که گوش میانی را به ناحیه گلو متصل میکند). شیپور استاش به یکسان شدن فشار بین گوش خارجی و گوش میانی کمک می کند. هنگامی که این لوله به درستی کار نمی کند، از تخلیه طبیعی مایع از گوش میانی جلوگیری می کند و باعث تجمع مایع در پشت پرده گوش می شود. هنگامی که این مایع نمی تواند تخلیه شود، امکان رشد باکتری ها و ویروس ها در گوش را فراهم می کند که می تواند منجر به اوتیت میانی حاد شود. موارد زیر برخی از دلایلی است که ممکن است شیپور استاش به درستی کار نکند:
سرماخوردگی یا آلرژی که می تواند منجر به تورم و احتقان پوشش داخلی بینی، گلو و شیپور استاش شود (این تورم از تخلیه طبیعی مایعات از گوش جلوگیری می کند)
ناهنجاری شیپور استاش
عفونت گوش میانی در کودکان کوچکتر شایع تر است زیرا:
شیپور استاش در کودکان کوچکتر از بزرگسالان است
آدنوئید کودک نسبتا بزرگتر از بزرگسالان است
برخی شرایط نیز می توانند خطر عفونت گوش میانی را افزایش دهند، از جمله:
بودن در کنار کسی که سیگار می کشد
سابقه خانوادگی عفونت گوش
سیستم ایمنی ضعیف
زمانی را در مهدکودک می گذراند
عدم شیردهی
سرماخوردگی
در حالی که به پشت دراز کشیده با شیشه شیر تغذیه می شود
داشتن شکاف کام
سندروم داون
انواع مختلف اوتیت میانی چیست؟
انواع مختلف اوتیت مدیا شامل موارد زیر است:
اوتیت مدیا حاد. این عفونت گوش میانی به طور ناگهانی رخ می دهد و باعث تورم و قرمزی می شود. مایع و مخاط داخل گوش گیر می کند و باعث تب و گوش درد کودک می شود.
اوتیت میانی همراه با افیوژن. پس از فروکش کردن عفونت اولیه، مایع (افیوژن) و مخاط همچنان در گوش میانی تجمع می یابند. کودک ممکن است احساس پری گوش را تجربه کند و ممکن است شنوایی او را تحت تاثیر قرار دهد یا علائمی نداشته باشد.
اوتیت میانی مزمن همراه با افیوژن. مایع برای مدت طولانی در گوش میانی باقی می ماند یا با وجود اینکه عفونتی وجود ندارد، بارها و بارها برمی گردد. ممکن است در مبارزه با عفونت جدید مشکل ایجاد کند و بر شنوایی کودک تأثیر بگذارد.
اوتیت میانی یا عفونت گوش میانی چگونه تشخیص داده می شود؟
علاوه بر یک تاریخچه پزشکی کامل و معاینه فیزیکی، پزشک کودک شما گوش خارجی و پرده گوش را با استفاده از اتوسکوپ بررسی می کند. (اتوسکوپ یک ابزار نورانی است که به پزشک اجازه می دهد تا داخل گوش را ببیند. یک اتوسکوپ پنوماتیک برای تست حرکت پرده گوش، هوا را به داخل گوش می دمد.)
تمپانومتری آزمایشی است که می تواند در اکثر مطب های پزشکان برای کمک به تعیین نحوه عملکرد گوش میانی است انجام شود. این تست درجه شنوایی را نشان نمی دهد ، اما به تشخیص هرگونه تغییر فشار در گوش میانی کمک می کند. انجام این آزمایش در کودکان کوچکتر دشوار است زیرا کودک باید بی حرکت بماند و گریه نکند، صحبت نکند یا حرکت نکند.
آزمایش شنوایی ممکن است برای کودکانی که عفونت گوش مکرر دارند انجام شود.
آیا می توان از عفونت گوش میانی پیشگیری کرد؟
پیشگیری از عفونت گوش میانی ممکن نیست. کارهایی وجود دارد که می توانید انجام دهید که ممکن است خطر ابتلای فرزندتان را کاهش دهد. اطمینان حاصل کنید که کودک شما با واکسیناسیون های معمول خود – به ویژه واکسن پنوموکوک و واکسن DTaP/IPV/Hib/HepB (6 در 1) واکسینه شده است. در صورت امکان، به جای شیر خشک، به کودک خود شیر مادر بدهید. کودک خود را در معرض محیط های دود آلود قرار ندهید (سیگار نکشیدن) به کودک خود در حالی که به پشت دراز کشیده است غذا ندهید. کودکانی که به مهدکودک یا مدرسه میروند میتوانند عفونت را از سایر کودکانی که دچار مریضی شده اند دریافت کنند
عوارض عفونت گوش میانی
عوارض عفونت گوش میانی نسبتاً نادر است، اما می تواند جدی باشد. بیشتر عوارض ناشی از گسترش عفونت به قسمت دیگری از گوش یا سر است. به ندرت، عفونت ها می توانند سوراخ یا سوراخی در پرده گوش ایجاد کنند. اگر عوارض ایجاد شود، اغلب باید فوراً با آنتی بیوتیک درمان شوند
اثرات طولانی مدت عفونت گوش
علاوه بر علائم عفونت گوش که در بالا ذکر شد، عفونت گوش درمان نشده می تواند منجر به یکی یا همه موارد زیر شود:
- عفونت در سایر قسمت های سر
- کم شنوایی دائمی
- مشکلات در رشد گفتار و زبان
همانطور که در این مقاله گفته شد در بعضی موارد ممکن است عفونت گوش نیاز به دارو داشته باشد و در بعضی موارد نیز خودبه خود بهبود پیدا کند.
در کلینیک سمعک پلاس می توان ازمایش هایی را که برای تشخیص عفونت گوش لازم است را برای شما و یا کودک شما با تجهیزات به روز که در کلینیک وجود دارد را انجام دهید.